12/11/10

Πολικοί Ακρίτες

Φανταστείτε ένα διήγημα---μετα-καταστροφικής επιστημονικής φαντασίας, ας πούμε, σαν (φτηνό) υβρίδιο από Ursula le Guin και H.P. Lovecraft---που πάει κάπως έτσι:

Η βόρεια ακτογραμμή της αυτοκρατορίας εκτεινόταν για χιλιάδες χιλιόμετρα μέσα στον πολικό κύκλο. Σ' αυτά τα πλάτη οι νύχτες του χειμώνα διαρκούσαν εκατό μέρες, με τη μια μέρα να διαδέχεται την άλλη χωρίς ίχνος ανατολής. Κατά μήκος της ακτής, τις μέρες εκείνες που η αυτοκρατορία ήταν παντοδύναμη, έχτισαν μια αλυσίδα από φάρους για να κατευθύνουν τα εμπορικά πλοία που ταξίδευαν απ' την μια άκρη της απέραντης χώρας στην άλλη. Η αλυσίδα αυτή απλωνόταν για αμέτρητα χιλιόμετρα σε ακατοίκητες περιοχές, μακριά από κάθε ίχνος πολιτισμού, εντελώς απροσπέλαστη για το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου. Κάθε φάρος ήταν εξοπλισμένος με έναν μικρό πυρηνικό αντιδραστήρα και αρκετό σχάσιμο υλικό που του εξασφάλιζαν ενέργεια για δεκάδες χρόνια. Πλήρως αυτοματοποιημένοι, πυρηνικοί, αθάνατοι ρομποτικοί φρουροί, ακροβολισμένοι στις εσχατιές του πολικού βορά, εντελώς αυτόνομοι, να υπολογίζουν ηλεκτρομηχανικά την διάρκεια της μέρας και της νύχτας, να ανάβουν και να σβήνουν ακούραστα, ανεπηρέαστοι απ' το πέρασμα των εποχών, ραδιενεργά μνημεία στο μεγαλείο αυτών που τους έχτισαν. Μετά την πτώση της αυτοκρατορίας----γιατί όλες οι αυτοκρατορίες κάποτε πέφτουν---αυτοί έμειναν εκεί: Πιστοί στο καθήκον τους, να κάνουν αυτό που πάντα έκαναν, για χρόνια και χρόνια, χωρίς να μάθουν ποτέ ότι ο κόσμος γύρω τους άλλαζε γοργά...

Polar Lighthouse

Και τα χρόνια πέρασαν και ο κόσμος άλλαξε και το σκοτάδι πύκνωσε και νομαδικές φυλές, εξαθλιωμένες, στα συντρίμμια της κάποτε κραταιάς αυτοκρατορίας, σπρωγμένοι απ' την ανάγκη και τις μεταξύ τους αψιμαχίες, άρχισαν να ανεβαίνουν---όλο και πιο άφοβα---προς το βορά. Εκεί συνάντησαν τους πολικούς ακρίτες. Μυστήριοι όγκοι ήταν γι' αυτούς, με τον σκοπό και την αποστολή τους να έχει πια ξεχαστεί. Διστακτικά στην αρχή, απερίσκεπτα αργότερα, άρχισαν να τους πλησιάζουν, να μπαίνουν μέσα τους και να πλιατσικολογούν ότι τους φάνταζε πολύτιμο. Η μολυβένια θωράκιση των αντιδραστήρων τους φαινόταν εξαιρετικά δελεαστική---υπήρχε έλλειψη σε μετάλλευμα και λίγα μόνο κομμάτια θα μπορούσαν να τα ανταλλάξουν με κάρβουνο αρκετό για ένα χειμώνα---το ίδιο και ο ραδιενεργός πυρήνας, που έμοιαζε να παράγει θερμότητα ασταμάτητα, χωρίς να χρειάζεται καύσιμα. Η γραφή της αυτοκρατορίας είχε από καιρό ξεχαστεί και τα περίεργα σύμβολα, που προειδοποιούσαν όποιον πλησίαζε για τον θανάσιμο κίνδυνο, δεν τους έλεγαν πια τίποτα...

Ναι, καλό θα ήταν... αλλά, όσο απίστευτο και αν ακούγεται, η πραγματικότητα μας έχει προλάβει!

Polar Lighthouse

Δεν υπάρχουν σχόλια: