4/11/09

Οφείλω να δηλώσω ότι...

η Αττική οδός, από το αεροδρόμιο μέχρι το τέλος της περιφερειακής Υμηττού στην Καισαριανή, νύχτα-μεσάνυχτα μιας Τρίτης, με υγρασία στο φουλ και λίγο από ομίχλη, άδεια εντελώς, χωρίς να βλέπεις αμάξι για χιλιόμετρα, με τα πορτοκαλιά φώτα να κάνουν παιχνίδια με τις σταγονίτσες του νερού στο βρεγμένο-ακόμη οδόστρωμα... οφείλω να δηλώσω ότι είναι εξόχως μαγευτική---φτάνει να μην φοβηθείς να ανοίξεις το γκάζι λίγο παραπάνω (δε χρειάζεται πολύ), να αφήσεις τον κρύο αέρα να σε ξυπνήσει περονιάζοντάς σε για τα καλά και να θαυμάσεις, σαν μικρό παιδί στο λούνα-παρκ, τις υπεροχές παρατεταμένες από περίεργες οπτικές γωνίες και κλίσεις κάπως φουτουριστικές.

Η αλλιώς: Πριν από μερικές ώρες προσγειώθηκα στο Ελ. Βενιζέλος---επιστρέφοντας από σύντομο ταξίδι για δουλειές στο νησί της Αφροδίτης (Ρωσίδα χορεύτρια πρέπει να ήταν αυτή)---και το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της πτήσης ήταν από εκεί μέχρι το σπίτι μου στο Παγκράτι.

Να 'στε καλά, καλή σας νύχτα!

Kazuya Nakazawa, Tokyo #32

(Όχι, η φωτογραφία δεν είναι δικιά μου---αν και πολύ θα γούσταρα να ήταν. Είναι του Kazuya Nakazawa και ούτε, προφανώς, είναι απ' την Αττική οδό).

1 σχόλιο:

teharada είπε...

Πράγματι αδερφέ! Ειδικά μετά από βροχή, που δεν έχει κίνηση. Εγώ μένω Χαλάνδρι, αλλά πάω από Κατεχάκη, για να συμπεριλάβω το λούνα πάρκ στο "παιχνίδι"