Πλάκα-πλάκα, μια βέσπα, 90άρα αν θυμάμαι καλά, από τις παλιές, με τις ταχύτητες στο χέρι, ήταν από τα πρώτα μηχανάκια που έχω οδηγήσει. Σε ελεεινή κατάσταση, τα ρούχα σου να βρωμάνε λάδι για καμιά βδομάδα μετά από κάθε βόλτα, αλλά τη δουλειά της την έκανε.
Πίνω, καπνίζω, ξενυχτάω και καβαλάω μοτοσυκλέτες (όχι αναγκαστικά με αυτή τη σειρά).
Απεχθάνομαι το συντομότερο δρόμο, οτιδήποτε πολιτικώς ορθό και τις μπάμιες.
Σε μια άλλη μου ζωή έχω καταφέρει να πείσω πολλούς αφελείς ότι είμαι και γαμώ τους κομπιουτεράδες... (αφελείς είπαμε). Γουστάρω πραγματικά τα οχτάμπιτα και πιστεύω ότι η εξέλιξη από εκεί και πέρα ήταν απλά περιττή.
Βρίσκω συναρπαστική την ποίηση των Βόγκονς και ξέρω πάντα που βρίσκεται η πετσέτα μου (στο πάτωμα του μπάνιου εδώ και δυο-τρεις μήνες).
Κατά τα άλλα, προσπαθώ να μην προκαλώ, εκτός και αν χρειάζεται και να μην κάνω καταχρήσεις, εκτός και αν πρέπει.
Γενικώς την παλεύω...
2 comments:
Ουκ εν το πολλώ το ευ!
Σωστός ο τύπος...
Πλάκα-πλάκα, μια βέσπα, 90άρα αν θυμάμαι καλά, από τις παλιές, με τις ταχύτητες στο χέρι, ήταν από τα πρώτα μηχανάκια που έχω οδηγήσει. Σε ελεεινή κατάσταση, τα ρούχα σου να βρωμάνε λάδι για καμιά βδομάδα μετά από κάθε βόλτα, αλλά τη δουλειά της την έκανε.
Δημοσίευση σχολίου