13/11/08

Για κάποιο παλαιο-τόμαρο

Από το Mια Φορά κι Έναν Καιρό στο moto.gr:

Κοίτα ρε φίλε να δεις τι γίνεται...

Όταν ένας βέρος αυτονομιστής πίνει πρωί-πρωί τον καπουτσίνο του (με κανελίτσα παρακαλώ, σε αλαβάστρινο φλιτζανάκι) κοιτάζοντας με μισό μάτι το μηχανάκι του---που η μαμά εταιρεία φρόντισε κατά τον πόλεμο να εφοδιάσει με κινητήρες τα μισά αεροσκάφη (και όχι αεροσκάφες) του τρίτου ράιχ, και αργότερα αποφάσισε να εφοδιάσει με αεροσκάφες (και όχι αεροσκάφη) πάνω από τα μισά μέλη του Δικηγορικού Συλόγου Αθηνών. Όταν αυτό το μηχανάκι, μάλιστα, του έχουν δώσει και new age όνομα (και καλά ταξιδευτής του κόσμου, σκληροτράχηλος σαν τουαρέγκ) σετάκι μαζί το βιβλιαράκι της εγγύησης και την παγκόσμια κάρτα μέλους στο κλαμπ των προνομιούχων ελικοφόρων... Ε τότε, κάτι, όσο να' ναι, στραβώνει μέσα του... Βάζει λοιπόν το πολύ άγριο και χαρντ-κορ μοτοκροσάδικο κρανάκι του (αντάρτης των πόλεων κι έτσι, ασορτί με τα γυαλιά, κατάλληλα για αμμοθύελλα στην έρημο τενερέ) και πάει έτσι στραβωμένος να μοιράσει την πιο ιν λαιφ-σταιλ φυλάδα στα πιο χοτ στέκια των Αθηνών. Εκεί ένας αλήτης του κλέβει το ταπεράκι με τα γεμιστά. Είναι φυσικό λοιπόν να αναφωνήσει (από μέσα του, βέβαια) "Venceremos σύντροφοι" και να τα βάλει με κάθε μπάτσο και ανθυπομπάτσο της ευρύτερης περιοχής (αφού πρώτα σκεφτεί, χωρίς να το παραδεχθεί φυσικά ούτε στον εαυτό του, "εγώ μπάτσος, γιατί δεν έγινα?")

(Oποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα είναι, προφανώς, συμπτωματική)

Δεν υπάρχουν σχόλια: